Στόν τάφο του κλεισμένο
τό Μεσολόγγι, σκέλεθρο, γυμνό, ξεσαρκωμένο,
δέν παραδίδει τ᾿ ἄρματα, δέν γέρνει τό κεφάλι…
κρατεῖ γιά νεκροθάφτη του τό Χρίστο τόν Καψάλη.
Τό ράσο τοῦ Δεσπότη του φορεῖ γιά σάβανό του
καί ὡς φλογερό μετέωρο πετᾶ στόν οὐρανό του
καί θάφτεται ὁλοζώντανο!… Στό διάβα του τρομάζουν
τ᾿ ἀστέρια πού τό κοίταζαν, καί ταπεινά μεριάζουν…
Κλαρί δέν φαίνεται χλωρό∙ καί τό στερνό χορτάρι,
τό μάρανε, τό σκότωσε τ᾿ ἀράπικο ποδάρι.
Ἀρ. Βαλαωρίτης