Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προτοῦ νὰ δύσει ὁ ἥλιος

Ο Σωτήρ · Τεύχος 1 Οκτωβρίου 2025

Στὴν καθημερινὴ ζωὴ εἶναι συχνὸ τὸ φαινόμενο νὰ ὀργιζόμαστε καὶ νὰ ἐρχόμαστε σὲ ρήξη μεταξύ μας. Ἄλλοτε γιατὶ φταίει ὁ ἕνας, ἄλλοτε γιατὶ φταίει ὁ ἄλλος καὶ ἄλλοτε γιατὶ φταῖνε καὶ οἱ δύο μαζί. Πάντως ἄνθρωποι εἴμαστε, ἔχουμε καὶ τὸν ἐγωισμό μας, καὶ ἔτσι τὸ κακὸ δὲν ἀργεῖ νὰ γίνει.
Τέτοια φαινόμενα παροργισμοῦ στὶς μεταξύ μας σχέσεις εἶναι δυστυχῶς συν­ηθισμένα καὶ γίνονται λάθη πολλὰ στὴν ἀντιμετώπισή τους. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ δυσκολεύονται ἀμέσως μετὰ τὸν παροργισμὸ νὰ δώσουν τὰ χέρια καὶ νὰ συμφιλιωθοῦν μὲ αὐτοὺς ποὺ πικράθηκαν. Μπορεῖ νὰ περάσουν ἡμέρες, ἑβδομάδες, μῆνες, χρόνια, ἀλλὰ αὐτοὶ ἐπιμένουν νὰ κρατοῦν σὲ ἀπόσταση ἐκείνους μὲ τοὺς ὁποίους λογόφεραν. Ὅμως, ὅσο πιὸ πολὺ καθυστεροῦν νὰ συνδιαλλαγοῦν, τόσο περισσότερο μεγαλώνει τὸ χάσμα ποὺ δημιουργήθηκε, ἡ δὲ μελλοντικὴ γεφύρωσή του γίνεται δυσκολότερη.
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὶς πρακτικὲς νουθεσίες ποὺ ἀπευθύνει στοὺς Χριστιανοὺς τῆς Ἐφέσου καὶ κατ᾿ ἐπέκταση σὲ ὅλους τοὺς Χριστιανούς, μᾶς προτρέπει νὰ ἐξομαλύνονται οἱ σχέσεις μας ἔπειτα ἀπὸ κάθε παροργισμό μας μὲ τοὺς ἄλλους, ὅσο τὸ δυνατὸ συντομότερα. Μᾶς παροτρύνει δὲ νὰ συμφιλιωνόμαστε αὐθημερόν, προτοῦ νὰ δύσει ὁ ἥλιος: «ὁ ἥλιος μὴ ἐπιδυέτω ἐπὶ τῷ παροργισμῷ ὑμῶν» (Ἐφ. δ΄ 26). Ἂν συμβεῖ νὰ ὀργισθεῖτε καὶ νὰ ἔρθετε σὲ ρήξη μεταξύ σας, σπεύδετε νὰ συνδιαλλαγεῖτε, ὥστε νὰ μὴ σᾶς προφθάσει ἡ δύση τοῦ ἥλιου, ἀλλὰ νὰ συμφιλιώνεσθε προτοῦ ἔλθει ἡ νύχτα.
Πόσο ὡραῖα εἶναι ἡ εἰκόνα ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ θεῖος Ἀπόστολος! «Ὁ ἥλιος μὴ ἐπιδυέτω ἐπὶ τῷ παροργισμῷ ὑμῶν»! Λογοφέρατε, ὑψώσατε τὴ φωνή σας, ἤλθατε σὲ ρήξη μεταξύ σας; Ὅ,τι κι ἂν κάνατε ποὺ δημιούργησε ἔνταση καὶ ψύχρανε τὶς μεταξύ σας ὁμαλὲς σχέσεις, μὴν τὸ ἀφήνετε νὰ χρονίζει γιὰ πολὺ καιρό. Ἂν εἶναι δυνατόν, πρὶν δύσει ὁ ἥλιος, νὰ δίνετε τὰ χέρια καὶ νὰ ἀλληλοσυγχωρεῖσθε μὲ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ πικραθήκατε.
Γιατί ἄραγε μᾶς προτρέπει ὁ ἀπό­στολος Παῦλος νὰ ἀλληλοσυγχω­ρού­μαστε, προτοῦ νὰ δύσει ὁ ἥλιος; Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἀπαντᾶ ὅτι μᾶς προτρέπει νὰ συμφιλιωνόμαστε αὐθημερόν, διότι, ἄν μεσολαβήσει ἡ νύχτα, μπορεῖ τὰ πράγματα νὰ γίνουν χειρότερα. Μπορεῖ ὁ διάβολος νὰ ἀναθερμάνει τὸ «λείψανον» τῆς ὀργῆς μας καὶ νὰ μᾶς πικράνει περισσότερο. Μπορεῖ νὰ ἐρεθίσει περισσότερο τὴ φλεγμονὴ ποὺ δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸ τραῦμα μας καὶ νὰ τό μεγαλώσει περισσότερο. Μπορεῖ νὰ τροφοδοτήσει μὲ νέους ἀτμοὺς τὴν ὀργισμένη ψυχή μας, βάζοντας διάφορες σκέψεις ἐναντίον ἐκείνου ποὺ μᾶς ἀδίκησε, γιὰ νὰ μᾶς ἀναστατώσει περισσότερο.
Λέει μιὰ εὐχὴ τῆς Ἐκκλησίας μας ὅτι ὁ διάβολος «ἐν σκότει διαπορεύεται». Ἐπωφελεῖται ἀπὸ τὸ σκοτάδι τῆς νύχτας καὶ ἐξάπτει περισσότερο τὶς ταρα­γμένες ψυχές.
Πράγματι· ὁ διάβολος ἔχει τὴν τέχνη νὰ μεγαλοποιεῖ τὴν ἀπόσταση ποὺ δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸν παροργισμό μας. Αὐξάνει τὴν ἔχθρα καὶ τὴ μνησικακία μας, ὑποδαυλίζει τὴ σύγχυση ποὺ δημιουργεῖται στὸ ἐσωτερικό μας γιὰ νὰ μᾶς κάνει ἄνω – κάτω. Ἐφόσον τοῦ δίνουμε τόπο νὰ σταθεῖ, εἰσέρχεται στὸν οἶκο τῆς ψυχῆς μας καὶ κάνει κατάληψη. Γι᾿ αὐτὸ γράφει ὁ θεῖος Ἀπόστολος στὴ συνέχεια τῆς πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολῆς: «μηδὲ δίδοτε τόπον τῷ διαβόλῳ»! Μὴ δίνετε εὐκαιρία στὸν διάβολο νὰ εἰσχωρήσει στὸ ἐσωτερικό σας καὶ νὰ σᾶς ἀνακατέψει.
Ἀπ᾿ ὅσα γράφονται, ἐννοοῦμε ὅτι ἀπὸ ἐμᾶς ἐξαρτᾶται ἂν θὰ εἰσέλθει ὁ διάβολος στὸν οἶκο τῆς ψυχῆς μας ἢ ὄχι. Ἐὰν ἐμεῖς ἀντιστεκόμαστε στὸν σατανᾶ καὶ τὸν διώχνουμε ὡς ἀνεπιθύμητο ἐπισκέπτη, τὸν ἀναγκάζουμε νὰ στρέφει τὰ νῶτα του καὶ νὰ φεύγει καταντροπιασμένος. Ἔτσι συνεχίζουμε νὰ εἴμαστε ἀγαπημένοι μὲ τοὺς συνανθρώπους μας. Καὶ ἂν τυχὸν ἔλθουμε σὲ ρήξη μεταξύ μας, δίνουμε σύντομα τὰ χέρια καὶ ἀλληλοσυγχωρούμαστε.
Ἐπίσης πολὺ βοηθεῖ στὸ νὰ ἐξομαλύνονται οἱ σχέσεις μας καὶ τὸ νὰ ταπεινώνουμε τὸν ὑπερήφανο λογισμό μας. Διότι ὁ ἐγωισμός μας εἶναι ἡ αἰτία ποὺ ἐρχόμαστε σὲ ρήξη μὲ τοὺς συνανθρώπους μας. Ἂν αὐτὴ ἡ αἰτία ἐκλείψει, δίνει ὁ Θεὸς τὴ Χάρι του καὶ μποροῦμε εὐκολότερα νὰ πλησιάσουμε αὐτοὺς μὲ τοὺς ὁποίους πικραθήκαμε, νὰ τοὺς ζητήσουμε συγγνώμη καὶ νὰ ἀλληλοσυγχωρηθοῦμε.
Τὸ κυριότερο ποὺ ὀφείλουμε, ὡς κατακλείδα, νὰ ὑπογραμμίσουμε, εἶναι τὸ νὰ γίνονται ὅλα τὰ πρὸς συμφιλίωση χωρὶς καθυστερήσεις νύχτας, ἡμερῶν, ἑβδομάδων, μηνῶν καὶ ἐτῶν. Νὰ γίνονται ὅσο τὸ δυνατὸν συντομότερα, πρὶν δύσει ὁ ἤλιος!