Χρυσά ἁπλώνονται τά στάχυα. Ὕστερα ἀπό τόν ἱδρώτα καί τούς κόπους ἑννέα ὁλόκληρων μηνῶν ὁ καρπός μέστωσε καί εἶναι ἕτοιμος γιά θερισμό. Γιά νά θρέψει καί νά στηρίξει τήν ἀνθρώπινη ζωή… Κι ὅταν στά χέρια τόν κρατεῖς, νιώθεις πώς εἶναι καρπός τῆς δημιουργικῆς θεϊκῆς ἀγάπης πού συνεχίζει νά ἐλεεῖ τόν κόσμο πού ἔπλασε, μά καί τῆς ἀνθρώπινης φροντίδας πού κόπιασε.
Ὕστερα ἀπό τήν κυοφορία ἑννέα ὁλόκληρων μηνῶν, ἀκούγεται τό χαρμόσυνο κλάμα τῆς νέας ζωῆς! Καί τότε ξεχνιοῦνται καί οἱ κόποι καί οἱ ἀγωνίες καί οἱ φοβερές ὠδίνες τοῦ τοκετοῦ… Γιατί «ἄνθρωπος ἐγεννήθη τῷ κόσμῳ» (Ἰω. ιστ΄ [16] 21). Καί εἶναι αὐτή μιά ἔνδειξη πώς ὁ Θεός συνεχίζει τή ζωή τοῦ τραγικοῦ μας πλανήτη καί πώς ἁπλώνει στόν ἄνθρωπο τή χάρη τῆς συνδημιουργίας!
Ὁ καρπός τῆς γῆς καί ἡ κυοφορία τῆς ζωῆς ἔχουν τοῦτα τά κοινά: Ξεκινοῦν ἀπό τή θεία εὐσπλαχνία, μεστώνονται μέ τή φροντίδα τοῦ ἀνθρώπου καί γεννοῦν νέα ζωή-ἐγγύηση γιά τή συνέχιση τῆς ἀνθρώπινης παρουσίας.
Πρίν 2.800 χρόνια, ὅμοια μέ κύηση ὀδυνηρή μά καί χαρμόσυνη «εἶδε» ὁ μέγας Ἡσαΐας τήν προσπάθεια τῶν προφητῶν τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ νά φέρουν τή σωτήρια μετάνοια στόν ἀποστάτη Ἰσραήλ. «Διά τόν φόβον σου, Κύριε, ἐν γαστρί ἐλάβομεν καί ὠδινήσαμεν καί ἐτέκομεν πνεῦμα σωτηρίας σου, ὅ ἐποιήσαμεν ἐπί τῆς γῆς» (Ἡσ. κστ΄[26] 18). Ὁ θεῖος καί ἅγιος φόβος τοῦ Θεοῦ κίνησε τούς προφῆτες σέ μιά ἄλλη κυοφορία. Κυοφορία πνεύματος σωτηρίας! Μέσα τους πρῶτα ἔκρυψαν καί δούλεψαν τόν σπόρο τοῦ θείου θελήματος κι ὕστερα ἀπό πόνο βαθύ προσωπικῆς μετανοίας «γέννησαν» πνεῦμα σωτηρίας στόν κόσμο· καθοδήγησαν τούς ἀδελφούς τους στόν δύσκολο δρόμο πού πρῶτοι βάδισαν· μετάγγισαν πνεῦμα στήν ἀναιμική πίστη τῶν Ἰσραηλιτῶν.
Καί πρίν 2.000 χρόνια, ὅσοι ἔζησαν κοντά στόν Χριστό, τή Σταύρωση καί τήν Ἀνάστασή Του, κινούμενοι ἀπό τήν ἀγάπη καί τήν ἐντολή Του νά κηρύξουν τή θεία ἀποκάλυψη, πάσχισαν μέ τούς ἴδιους κόπους καί πόνους τῶν προφητῶν νά μεταδώσουν ὄχι ἁπλῶς «πνεῦμα σωτηρίας», ἀλλά αὐτό τό Ἅγιο Πνεῦμα στόν κόσμο. Αὐτό πού κατέκλυσε μέ τήν κάθοδό Του τήν Ἐκκλησία, τό συνέλαβαν καί τό ἄφησαν νά κυοφορήσει μέσα τους τή νέα ζωή, τή ζωή ἐν Πνεύματι. Καί μ᾿ αὐτή τή νέα ζωή «κέντρισαν» τήν ἄκαρπη ἀνθρωπότητα. Δέν ἦταν εὔκολη ἡ ἐργασία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὅμοια μέ τόν προφήτη Ἡσαΐα, περιγράφει τίς ἔμπονες προσπάθειες γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων: «Τεκνία μου, οὕς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστός ἐν ὑμῖν» (Γαλ. δ΄ 19)
***
Ὁ φετινός Ἰούνιος, ὁ θεριστής, ξεκινᾶ μέσα στή Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού λούζει τήν Ἐκκλησία καί γονιμοποιεῖ τίς ἄγονες καρδιές. Ἀκολουθεῖ ἡ Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων, τῶν χρυσῶν καρπῶν τοῦ Πνεύματος. Εἶναι ὅλοι ἐκεῖνοι πού σέ ὅλες τίς ἐποχές συνεργάστηκαν μέ τή θεία Χάρη γιά νά γεννηθεῖ ὅ,τι ὑψηλότερο ἐπί τῆς γῆς: ὁ Ἅγιος!
Στό τέλος τοῦ μήνα, οἱ Πρωτοκορυφαῖοι ἅγιοι Ἀπόστολοι μέ τή ζωή καί τό ἔργο τους, μέ τούς κόπους καί τίς θυσίες τους, συνεχίζουν νά μᾶς προσφέρουν τή μεγαλύτερη Χάρη: κήρυγμα βιούμενο, κλήση σωτηρίας!
Μέσα καί στήν ὑλόφρονα ἐποχή μας καί πάνω στόν πλανήτη μας, πού ἔχει χάσει τή θεοκεντρική τροχιά του, καί μέχρι συντελείας τῶν αἰώνων, τό Ἅγιο Πνεῦμα θά συνεχίσει νά ἐκχύνεται πλούσια μέσα στήν Ἐκκλησία γιά νά ἀρδεύει τόν σπόρο τῆς θείας ἀγάπης πού ὅλες οἱ ψυχές κλείνουν στά βάθη τους. Κι ἐκεῖ γίνεται καί θά γίνεται πάντα ἡ πιό ὑπέροχη κυοφορία καί ἡ πιό ἐπώδυνη γέννα:
Ἡ ζωή ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ!