Ἡ δωρεὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἐπαγγελίες τῆς Καινῆς Διαθήκης. Ὄχι μόνο οἱ Ἀπόστολοι, στοὺς ὁποίους κατῆλθε κατὰ τὴ μεγάλη ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, ἀλλὰ ὅλοι ὅσοι πιστεύουν στὸν Χριστὸ καὶ βαπτίζονται στὸ Ὄνομα τῆς Παναγίας Τριάδος, λαμβάνουν «τὴν δωρεὰν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Πράξ. β΄ 38).
Ὁ Κύριος χρησιμοποίησε τὴν εἰκόνα τοῦ ποταμοῦ, γιὰ νὰ περιγράψει τὶς δωρεὲς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὴν πλημμύρα τῆς θείας Χάριτος, ποὺ συνεχῶς εἶναι ἐνεργὸς στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Παραβάλλονται ἔτσι οἱ δωρεὲς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μὲ τὸ ζωντανὸ καὶ διαρκῶς τρεχούμενο νερό. Οἱ δωρεὲς καὶ χάριτες τρέχουν ἄφθονα καὶ σταθερὰ σὰν ποταμὸς ἀνεξάντλητος, σὰν ρεῦμα ἰσχυρὸ ποὺ ὑπερκαλύπτει καὶ προσπερνᾶ στὸ πέρασμά του κάθε βράχο ἀντιστάσεως καὶ ἀμφιβολίας, κάθε φόβο καὶ ὀλιγοπιστία. Ἐκεῖνος μάλιστα ποὺ πιστεύει στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ μὲ τὴν καρδιά του, ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς του, σύμφωνα μὲ τοὺς λόγους τῆς Γραφῆς, θὰ ἀναβλύσουν ἀπὸ μέσα του ποταμοὶ ὕδατος, ποὺ θὰ εἶναι πάντα τρεχούμενο, γιὰ νὰ ξεδιψᾶ ὄχι μόνο ὁ ἴδιος, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι ποὺ ἔρχονται σὲ σχέση μὲ αὐτόν: «Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ρεύσουσιν ὕδατος ζῶντος» (Ἰω. ζ΄ 38).
Ὅπως ἀκόμη τὸ νερὸ τοῦ ποταμοῦ ἄλλοτε εἶναι πιὸ μαλακὸ ἀπὸ τὸ βαμβάκι, καὶ ἄλλοτε ἀποτελεῖ ἰσχυρὸ ὁρμητικὸ στοιχεῖο, ἔτσι καὶ ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Συχνὰ ρέει ἀθόρυβα, ἁπαλά, σὰν δροσερὸ καὶ γάργαρο νερὸ μέσα μας. Μᾶς ζωογονεῖ. Μᾶς κρατεῖ μὲ τοὺς ἀγαθοὺς λογισμοὺς κοντά Του. Μᾶς δίνει τοὺς καρπούς του, τὶς ἀγαθὲς διαθέσεις, τὰ ἀγαθὰ συναισθήματα, τὶς ἀγαθὲς ἐνέργειες. Ἔρχεται γιὰ νὰ μᾶς σώσει καὶ νὰ μᾶς γιατρέψει· νὰ μᾶς διδάξει τὴν ἀλήθεια· νὰ μᾶς νουθετήσε· νὰ μᾶς ἐνισχύσει καὶ παρηγορήσει· νὰ μᾶς φωτίσει.
Κάποιες φορὲς ὅμως μεταβάλλεται καὶ σὲ ρεῦμα ἰσχυρό. Ὅπως τὸ ποτάμι ποὺ φουσκώνει, στὸ καταστροφικὸ πέρασμά του σαρώνει τὰ πάντα, ἔτσι καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα· μὲ τὴ δημιουργική, εὐεργετικὴ καὶ δυναμικὴ παρουσία του ἀνατρέπει συλλογισμοὺς πονηροὺς καὶ κάθε ὑψηλοφροσύνη, ποὺ ὑψώνεται σὰν τεῖχος καὶ ἐμποδίζει τοὺς ἀνθρώπους νὰ γνωρίσουν τὸν ἀληθινὸ Θεό.
Τὸ «ὕδωρ τὸ ζῶν», ὡστόσο, δὲν γίνεται μόνο γιὰ τὸν πιστὸ «ὔδωρ ἁλλόμενον εἰς ζωὴν αἰώνιον», ἀλλὰ μέσῳ αὐτοῦ γίνονται κοινωνοὶ τῆς θείας δωρεᾶς καὶ οἱ ἄλλοι. Τοὺς μεταδίδει τὸ ἄρωμα τῆς εὐωδιασμένης καὶ ἁγιασμένης ἀπὸ τὴ Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ζωῆς του, ὥστε καὶ αὐτοὶ νὰ ἑλκυσθοῦν ἀπὸ τὴ Χάρι του. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ δεσμεύσει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα! Ρέει δαψιλῶς παντοῦ καὶ ποτίζει τὶς ψυχές, ὅπως καὶ τὸ ποταμάκι μὲ τὸ καθαρὸ καὶ γάργαρο νερὸ ξεδιψᾶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ποτίζει τὶς καλλιέργειες κ.λπ. Αὐτὸ δὲν βλέπουμε στοὺς πρώην ψαράδες Μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀναδείχθηκαν πάνσοφοι Ἀπόστολοι Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ κήρυκες τῆς ἀλήθειας; Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα τοὺς μετέβαλε μὲ τὴ Χάρι του, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἔδωσε τὴ δύναμη νὰ «βαστάσουν» τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ «ἐνώπιον ἐθνῶν καὶ βασιλέων» (Πράξ. θ΄ 15).
Κατόπιν ὅλων αὐτῶν ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι, ὅσο ἀναγκαία εἶναι ἡ κοίτη γιὰ τὸ ποτάμι, τόσο καὶ ἀκόμη περισσότερο εἶναι ἀναγκαία αὐτὴ γιὰ τὴν ἐν Χριστῷ ζωή μας. Ἂς βρίσκεται λοιπὸν ἡ ζωή μας μέσα στὴν κοίτη τοῦ ποταμοῦ τῆς θείας Χάριτος. Καὶ ὅταν αὐτὸ συμβαίνει, θὰ πορευόμαστε μὲ ἀσφάλεια στὴν ὁδὸ τῆς σωτηρίας καὶ θὰ γινόμαστε πρόξενοι σωτηρίας καὶ γιὰ τοὺς ἀδελφούς μας.