–Τί θά κάνουμε τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, κύριε;
–Τί ἐννοεῖτε; Θά πᾶμε στήν ἐκκλησία, γιατί εἶναι ἡ γιορτή μας.
–Καί μετά; Θά φύγουμε;
–Λέω, παιδιά, ἐσεῖς πού εἶστε Γ΄ Γυμνασίου, νά μᾶς παρουσιάσετε κάτι γιά τούς Τρεῖς Μεγάλους. Ἄν τό θέλετε κι ἐσεῖς, βέβαια…
Ἡ ἀνταπόκριση ἦταν ἔκπληξη! Τά παιδιά δούλεψαν μέ μεράκι. Τό ἕνα τμῆμα ἀνέλαβε νά πάρει συνεντεύξεις ἀπό τά μικρότερα παιδιά μέ συγκεκριμένο ἐρωτηματολόγιο.
«Ποιοί εἶναι οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες; Γνωρίζεις κάτι γιά τή ζωή τους; Ποιά σχέση θά μποροῦσαν νά ἔχουν μέ μᾶς, ἀφοῦ ἡ ἐποχή τους εἶναι τόσο μακρινή; Τί θά ἔλεγαν σέ μᾶς τά παιδιά;».
Οἱ ἀπαντήσεις τῶν παιδιῶν ἐπιβεβαίωναν ὅτι ἔπρεπε νά ἀσχοληθοῦμε μέ τό θέμα. Φάνηκε ὅτι δέν γνώριζαν τούς Ἁγίους μας…
Κάποιο ἄλλο τμῆμα ἀνέλαβε νά παρουσιάσει δύο ὕμνους, ἀφοῦ κάποια παιδιά μάθαιναν βυζαντινή μουσική καί βοηθοῦσαν τόν ψάλτη τίς Κυριακές στήν ἐνορία τους.
Ἡ Βασιλική παρουσίασε ἁπλά καί σύντομα τή ζωή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, πού εἶναι καί ὁ Ἅγιός της, ἡ Εἰρήνη ἀνέλαβε τόν ἅγιο Γρηγόριο, γιατί εἶναι ὁ πατέρας της Γρηγόριος καί γιορτάζει ὅλη ἡ οἰκογένεια στή γιορτή του, καί ὁ Θεοφάνης τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο, γιατί ἔχει ἀδερφό Χρυσόστομο.
Ὁ Σταῦρος, ὁ Παναγιώτης καί ὁ Χρῆστος παρουσίασαν μιά… «συνέντευξη» πού εἶχε πάρει ἡ Μαρία ἀπό τούς Τρεῖς Ἁγίους. Στήν πραγματικότητα, ἡ συνέντευξη περιλάμβανε ἐρωτήσεις σχετικές μέ τούς μαθητές καί τή γνώση, καί τίς ἀπαντήσεις τίς ἔδιναν τά παιδιά ἀπό τά ἴδια τά κείμενα τῶν ἁγίων Πατέρων, ἐνῶ προβαλλόταν ἡ εἰκόνα τοῦ συγκεκριμένου Ἁγίου κάθε φορά.
Στό τέλος τοῦ μικροῦ αὐτοῦ ἀφιερώματος ὑπῆρχε καί μιά ἔκπληξη γιά τούς καθηγητές, πού ὅπως καί οἱ μαθητές εἶχαν τήν γιορτή τους τή μέρα ἐκείνη. Ἡ Ἑλένη εἶπε μέ δυό λόγια, βγαλμένα ἀπό τήν καρδιά της, τό «εὐχαριστῶ» ὅλων τῶν παιδιῶν στούς καθηγητές τους γιά ὅσα τούς πρόσφεραν τρία χρόνια στό Γυμνάσιο. Εἶχαν ἑτοιμάσει, χωρίς νά γίνουν ἀντιληπτοί, κι ἕνα λουλούδι μέ ἕνα καρτάκι γιά τόν καθένα, πού, εἶναι ἀλήθεια, τούς συγκίνησε πολύ.
Ἡ γιορτή ἔκλεισε μέ τό ἀπολυτίκιο τῶν Ἁγίων ἀπό ὅλη τή Γ΄ Γυμνασίου. Τούς δυσκόλεψε λίγο, ἀλλά τελικά τό ἔμαθαν.
Τελειώνοντας ἡ γιορτή, μαθητές καί καθηγητές ἔνιωθαν ὅτι εἶχαν συνδεθεῖ λίγο περισσότερο μέ τούς Τρεῖς Μεγάλους Ἁγίους, τούς προστάτες τους.
Παρακάτω θά δεῖτε μερικά ἀπό τά στοιχεῖα πού παρουσίασαν τά παιδιά.
Μέγας Βασίλειος
Γεννήθηκε τό 329 μ.Χ. στή Νεοκαισάρεια τοῦ Πόντου. Γιός τοῦ μεγάλου δικηγόρου Βασιλείου καί τῆς εὐγενοῦς Ἐμμέλειας, εἶχε ἄλλα 9 ἀδέλφια. Ἀδελφή του ἦταν καί ἡ ἁγία Μακρίνα.
Σπούδασε στήν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας, στήν Κωνσταντινούπολη καί στήν Ἀθήνα ρητορική, φιλοσοφία, ἀστρονομία, γεωμετρία καί ἰατρική. Στίς σπουδές του συνδέθηκε μέ ὑποδειγματική φιλία μέ τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο, ἄν καί ἦταν διαφορετικοί χαρακτῆρες.
Μοίρασε τήν περιουσία του στούς φτωχούς, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος καί ἀργότερα Ἐπίσκοπος στήν Καισάρεια καί ἄλλαξε τή μορφή τῆς πόλης. Ἀκούραστος, δραστήριος, ἄν καί –σχεδόν συνεχῶς– ἀσθενής, δημιούργησε μιά μικρή πόλη δίπλα στήν Καισάρεια μέ φιλανθρωπικά ἱδρύματα, τή γνωστή Βασιλειάδα.
Ὑπερασπίστηκε τήν Ὀρθόδοξη πίστη καί ἄφησε πολλά συγγράμματα ἀντιαιρετικά, ἀσκητικά, ἑρμηνευτικά καί πολλές ὁμιλίες.
Τόν ἀγαποῦσαν καί τόν παραδέχονταν ὅλοι, Χριστιανοί, εἰδωλολάτρες, ἀκόμη καί οἱ Ἑβραῖοι, ὅπως ἔδειξαν μέ τήν παρουσία τους στή μεγαλειώδη κηδεία του. Πέθανε τό 379, μόλις 49 ἐτῶν.
Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
Γεννήθηκε στήν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας περίπου τό 354 μ.Χ. Ὁ πατέρας του Σεκοῦνδος σκοτώθηκε, ὅταν ὁ Ἰωάννης ἦταν μόλις λίγων μηνῶν. Ἡ μητέρα του, ἡ ἐνάρετη Ἀνθούσα, ἀφιερώθηκε στήν ἀνατροφή τοῦ Ἰωάννη της, κάνοντας νά ἐκπλήσσονται μέ τήν αὐταπάρνηση καί ἀρετή της μεγάλοι ἄνδρες τῆς ἐποχῆς της, ὅπως ὁ ρήτορας Λιβάνιος.
Τά πρῶτα γράμματα τά διδάχτηκε ἀπό τή μητέρα του. Σπούδασε σέ βάθος τή ρητορική, τή φιλοσοφία καί τή θεολογία. Φάνηκε πολύ νωρίς τό ἰδιαίτερο ταλέντο του στό λόγο.
Ὅταν ἔφυγε ἀπό τή ζωή ἡ μητέρα του, ἔγινε μοναχός μοιράζοντας τήν τεράστια περιουσία του. Καί στήν Ἀντιόχεια, ὅπου ἦταν πρεσβύτερος, ἀλλά καί στήν Κωνσταντινούπολη, πού ἔγινε Πατριάρχης, ἔλαμψε ἡ σπλαχνική καρδιά του. Ὀργάνωσε συσσίτια, ὥστε νά βρίσκουν τροφή χιλιάδες ἄνθρωποι καθημερινά.
Κατάργησε κάθε πολυτέλεια στή δική του ζωή, προκάλεσε ὅμως ἀντιδράσεις, γιατί θέλησε νά ἐλέγξει τίς ἀδικίες τῶν πλουσίων, ἀκόμη καί στό παλάτι.
Ὀργάνωσε ἱεραποστολές στήν Περσία, τήν Κελτική, τή Φοινίκη, τή Σκυθία καί τή Γοτθία.
Σαγήνευσε τά πλήθη μέ τίς ὁμιλίες του, ὅπου συνέρρεαν κατά χιλιάδες γιά νά τόν ἀκούσουν. Μᾶς ἔχει ἀφήσει μιά ὁλόκληρη βιβλιοθήκη ἀπό ἔργα του, στά ὁποῖα ἀσχολεῖται μέ ὅλα τά θέματα τῆς χριστιανικῆς πίστης καί ζωῆς.
Διώχθηκε ἀπό τόν αὐτοκράτορα Ἀρκάδιο καί κυρίως ἀπό τήν αὐτοκράτειρα Εὐδοξία, ἡ ὁποία δέν ἄντεχε τούς ἐλέγχους του. Μετά ἀπό δύο ἐξορίες στίς ὁποῖες τόν ὑπέβαλε, ὁ μεγάλος Ἱεράρχης ἄφησε τήν τελευταία του πνοή τό 407 στά Κόμανα τοῦ Πόντου.
Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος
Γεννήθηκε τό 328 μ.Χ. στή Ναζιανζό τῆς Καππαδοκίας. Μητέρα του ἦταν ἡ εὐσεβής καί ἐνάρετη Νόννα καί πατέρας του ὁ Γρηγόριος, ὁ ὁποῖος ἀρχικά ἀνῆκε σέ αἵρεση. Τόν ἔφερε ὅμως στήν ὀρθή πίστη ἡ σύζυγός του. Μάλιστα ὁ πατέρας του ἔγινε Ἐπίσκοπος στή Ναζιανζό. Ἐκεῖνος τόν χειροτόνησε ἀργότερα πρεσβύτερο, γιά νά τόν βοηθᾶ στό ἔργο του.
Σπούδασε πολλές ἐπιστῆμες. Μάλιστα στήν Ἀθήνα τοῦ πρόσφεραν ἕδρα καθηγητή, λόγω τοῦ κύρους πού εἶχε ἀνάμεσα στούς συμφοιτητές του, τήν ὁποία ὅμως δέν δέχτηκε. Χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος στή Ναζιανζό.
Ὁ Θεός ὁδήγησε τά βήματά του στήν Κωνσταντινούπολη, ὅπου ἔγινε καί Πατριάρχης, ὅταν γινόταν ἡ Β΄ Οἰκουμενική Σύνοδος. Ὑπερασπίστηκε μέ μαχητικότητα τή θεότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐκφωνώντας τούς πέντε θεολογικούς λόγους του, γι’ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία τόν ὀνόμασε Θεολόγο.
Ὅταν κατάλαβε ὅτι κινδύνευε ἡ εἰρήνη στήν Ἐκκλησία ἐξαιτίας κάποιων πού ἀμφισβήτησαν τήν ἐκλογή του, παραιτήθηκε ἀπό τό μεγάλο ἀξίωμα καί ἀποσύρθηκε στήν Ἀριανζό τῆς Καππαδοκίας.
Μᾶς ἔχει ἀφήσει ἕνα πλούσιο συγγραφικό ἔργο καί 18.000 στίχους, καθώς ἦταν καί ταλαντοῦχος ποιητής. Ἔφυγε γιά τόν οὐρανό εἰρηνικά τό 390.
Φίλος