«Δέν ἔχω ὄρεξη γιά τίποτα…».
«Δέν θέλω νά μιλήσω σέ κανέναν».
«Κάθε συμβουλή μοῦ τή δίνει».
«Μέ πνίγει τό ἄγχος».
«Σκοτείνιασαν ὅλα μέσα μου».
Μέ αὐτά κι ἄλλα τέτοια παρόμοια περιγράφεις τό σκοτάδι πού νιώθεις νά σέ κατακλύζει. Εἶσαι «στίς μαῦρες σου», ὅπως λές. Ἀλλά ξέρεις κάτι; Κανείς δέν εἶναι πάντα χαρούμενος καί εὐδιάθετος. Ἡ ζωή εἶναι θάλασσα. Ἄλλοτε ἀγριεμένη καί ἄλλοτε γαληνεμένη.
Τό θέμα εἶναι, τί κάνεις ὅταν εἶσαι ἔτσι; Ὑπάρχουν τρόποι νά φωτίσεις τό σκοτάδι πού πλακώνει τήν ψυχή σου;
Ὑπάρχουν!
• Νά μιλήσεις σέ κάποιον πού ἐμπιστεύεσαι. Νά τοῦ πεῖς τί νιώθεις. Τί σκέφτεσαι. Νά ἀκούσεις αὐτό πού θά σοῦ πεῖ. Εἶναι πολύ πιθανό νά σοῦ ἀλλάξει τό σκεπτικό καί νά δεῖς τά πράγματα ἀπό τή θετική τους πλευρά. Πολύ περισσότερο θά βοηθηθεῖς, ἐάν μιλήσεις στόν πνευματικό σου πατέρα, πού γνωρίζει καλά τήν ψυχή σου καί θά σέ συμβουλεύσει κατάλληλα.
• Φύγε γιά λίγο. Κάνε ἕναν περίπατο. Προσπάθησε νά ἀλλάξεις παραστάσεις. Ἄν μπορεῖς νά βρεθεῖς γιά λίγο στή φύση, αὐτό θά εἶναι τό καλύτερο. Μερικές φορές ἡ ἀλλαγή ἀτμόσφαιρας «ξεμπλοκάρει» τή σκέψη.
• Μήν ἀγωνιᾶς γιά τό μέλλον: Τίς περισσότερες φορές, ἡ ψυχή μας μαυρίζει, ὄχι τόσο ἀπό τό πρόβλημα πού τώρα ἀντιμετωπίζει, ἀλλά ἀπό τό φόβο γιά τά χειρότερα πού φανταζόμαστε ὅτι θά ἔρθουν. Μήν ἀφήνεις τίς ἀπαισιόδοξες σκέψεις νά κυριαρχοῦν.
• Κάνε μιά αἰσιόδοξη σκέψη. Ὅπως ὁ χειμώνας κρύβει μέσα του τήν ἄνοιξη, ἔτσι καί οἱ «μαῦρες στιγμές» κρύβουν τή δυνατότητα μιᾶς νέας ἀρχῆς.
Σίγουρα ὑπάρχουν κι ἄλλοι πρακτικοί τρόποι, τούς ὁποίους μπορεῖ νά βρεῖ κανείς γιά νά ἀντιμετωπίσει τίς δύσκολες ὧρες. Ἀλλά ἄφησα τελευταῖο τό πιό σημαντικό, τό πιό οὐσιαστικό:
• Στά δύσκολα στρέψε τή ματιά σου στόν Χριστό καί ζήτα ἀπό Αὐτόν, πού εἶναι ἡ πηγή τῆς χαρᾶς, νά σηκώσει τόν πειρασμό. Νά σηκώσει τό σύννεφο τῆς μελαγχολίας. Κάνε λίγη προσευχή, ὅση μπορεῖς… Σιγά σιγά θά αἰσθανθεῖς τή Χάρη τοῦ Θεοῦ νά διαλύει τό σκοτάδι.
Δέν μπορεῖς νά πολεμήσεις τό σκοτάδι. Μπορεῖς ὅμως νά κρατήσεις ἀναμμένη μιά μικρή φλόγα μέσα σου, τήν ἐμπιστοσύνη σου στόν Θεό, καί τότε θά δεῖς τό σκοτάδι νά ὑποχωρεῖ.
Φιλοθέη