Εἶν’ ἡ καρδιά μου σάν τόν ἄνεμο
κι εἶν’ ἡ καρδιά μου σάν τό κύμα.
Ποιός θά μπορέσει ἀπό τόν ἄνεμο,
ποιός θά μπορέσει ἀπό τό κύμα
νά μέ βαστάξει ἁγνό κι ἀμόλυντο,
ἅγιο μαζί καί ρωμαλέο;
Εἶν’ ἡ καρδιά μου σάν τόν ἄνεμο
εἶν’ ἡ καρδιά μου σάν τό κύμα.
Μά ἔχει γερό τιμόνι ἀτίμητο
κι ἔχει Χριστό γιά Καπετάνιο,
πού θά τήν φέρει στό πασίχαρο
καί θεῖο λιμάνι τῆς γαλήνης.
Γ. Βερίτης

