Ἀκούγοντας τό ἔκτακτο δελτίο ἐπιδείνωσης
γιά τόν μεγάλο χιονιά,
τό χαμηλό βαρομετρικό
καί τά πολλά μποφόρ,
χαμογέλασα ἱκανοποιημένος,
ὅσα προστάζει
ἡ Πολιτική Προστασία (καί ἡ κοινή λογική!)
Κεῖνο πού μέ τρομάζει
εἶναι τό μικρό ἀπροστάτευτο λουλούδι
στήν ἄκρη τῆς αὐλῆς,
μή τάχα γίνει ἀθῶο θύμα
τοῦ ἰσχυροῦ καί ἀνελέητου παγετοῦ.
Ὁ γεωπόνος μοῦ σύστησε κατεπειγόντως
νά τό καλύψω, ἐξόν ἀπό τήν ἀγάπη μου
καί μέ τό εἰδικό πανί
μέ περισσή φροντίδα καί προσοχή.
Κοντεύουνε μεσάνυχτα πιά
καί μέσα ἀπ᾿ τό τζάμι μου κοιτῶ
τίς νιφάδες νά στροβιλίζουν
στόν τρελό χορό τοῦ ἀγέρα
καί συλλογοῦμαι σκεφτικός
ἐγώ, πού ὅλα στήν ἐντέλεια τά ἔχω καμωμένα,
πῶς ἄφησα τῆς ψυχῆς μου τό ἀκριβό λουλούδι
νά φλερτάρει μέ τόν παγετό τῶν λογισμῶν
κι ἀλίμονο!
τό βρῶ ἕνα πρωί νεκρό
νά κεῖται στήν καρδιά μου ρημαγμένο…
Νίκη Κατσιάπη