Ἡμέρα μεγάλη γιὰ τὴν Ἱεραποστολὴ τῆς Κανάνγκα τοῦ Κονγκὸ ἡ Τέταρτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν, ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος, 22 Μαρτίου φέτος. Ἡμέρα λαμπρὴ καὶ χαρμόσυνη! Στὸν μεγάλο ναὸ τῆς Ἱεραποστολῆς, στὸν ἱερὸ ναὸ τοῦ ἁγίου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, λειτούργησε ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας κ. Θεόδωρος ὁ Β΄. Συλλειτούργησαν ὁ Μητροπολίτης Κανάνγκας κ. Χαρίτων καὶ ἄλλοι πέντε ἀρχιερεῖς τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας. Κοντά τους καὶ πλῆθος ἱερέων τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως Κανάνγκας, καλλίφωνοι διάκονοι καὶ πολυπληθεῖς χοροὶ ἱεροψαλτῶν μὲ ὑπέροχες φωνές, ποὺ ὑμνοῦσαν μελωδικὰ καὶ ἀπὸ τὸ βάθος τῆς καρδιᾶς τους τὸν ἅγιο Θεό. Μὲ ὑποδειγματικὴ τάξη καὶ ἡσυχία παρακολουθοῦσε καὶ ὁ πιστὸς λαός. Ἀτμόσφαιρα ἱεροπρεπής, κατανυκτικὴ καὶ ἁγία.
Ἡ Ὀρθόδοξη λατρεία στό μεγαλεῖο της! Στὸ κέντρο τῆς Ἀφρικανικῆς ἠπείρου! Ἐκεῖ ποὺ λίγες δεκαετίες πρὶν δὲν ὑπῆρχε Ὀρθοδοξία. Ἐκεῖ ποὺ πρῶτος ἱεραπόστολος ἔφθασε, ἀφοῦ κήρυξε τὸ Εὐαγγέλιο στὴν Οὐγκάντα, στὴν Κένυα καὶ στὴν Τανζανία, ὁ ἀκούραστος καὶ φλογερὸς ἀρχιμανδρίτης π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος, τὸν ὁποῖο τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας κατέταξε τελευταῖα, μὲ Συνοδικὴ ἀπόφαση, στὴ χορεία τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας. Πρόλαβε καὶ βάπτισε τοὺς πρώτους Ὀρθόδοξους ὁ Ἅγιος καὶ ἔπειτα ἀναχώρησε γιὰ τοὺς οὐρανούς, ἀπὸ μιὰ ἀκατάσχετη ρινορραγία, στὶς 29 Δεκεμβρίου τοῦ 1972. Γι’ αὐτὸ κάθε Δεκέμβριο στὶς 29 ὁρίσθηκε νὰ γιορτάζεται ἡ μνήμη του. Τὸν διαδέχθηκε ὁ ἀρχιμανδρίτης π. Χαρίτων Πνευματικάκις, ποὺ ἐκοιμήθη τὴν Τέταρτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν τοῦ 1998, καὶ γι’ αὐτὸ ὁ Πατριάρχης καὶ ἡ χορεία τῶν ἁγίων ἀρχιερέων καὶ ἱερέων τέλεσαν, στὸ τέλος τῆς θείας Λειτουργίας, μνημόσυνο ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς του.
Κατόπιν ἦλθε ἡ συγκινητικότερη ὥρα. Ὁ Πατριάρχης, οἱ ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς καὶ ὅλος ὁ λαὸς βγῆκαν ἔξω ἀπὸ τὸν ναό, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει ὁ τάφος τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου, γιὰ νὰ γίνει ἡ ἀνακομιδὴ τῶν ἱερῶν λειψάνων του. Μὲ συγκίνηση πῆρε στὰ χέρια του ὁ Πατριάρχης τὴν ἁγία κάρα καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἱερὰ λείψανα τοῦ Ἁγίου. Ἔγινε λιτανεία γύρω ἀπὸ τὸν ναὸ μὲ τὰ ἱερὰ λείψανα, καὶ ἀφοῦ εἰσῆλθαν ὅλοι, ὁ Πατριάρχης περιέφερε τὴν ἁγία κάρα τρεῖς φορὲς γύρω ἀπὸ τὴν ἁγία Τράπεζα. Τὰ ἱερὰ λείψανα τοποθετήθηκαν σὲ εἰδικὰ ἑτοιμασμένη λειψανοθήκη, τὰ ράντισε ὁ Πατριάρχης μὲ ἀνθόνερο, τὰ προσκύνησε καὶ κατόπιν κάλεσε ὅλο τὸν λαὸ νὰ προσκυνήσει.
Ἀνάμεσα στὸ πλῆθος καὶ ἡ νεαρὴ Κονγκολέζα, ἡ Μαρία, ποὺ ἐργαζόταν τὸν τελευταῖο καιρὸ στὰ σχολεῖα «Φῶς Ἐθνῶν» τῆς Ὀρθόδοξης Ἱεραποστολῆς στὴν Κανάνγκα. Προσκύνησε μὲ συγκίνηση τὸν Ἅγιο καὶ κρατοῦσε μὲ εὐλάβεια στὰ χέρια της τὴν εἰκόνα του.
Ἦταν καλὴ δασκάλα ἡ Μαρία. Χαιρόταν τὰ παιδιά της, τοὺς μικροὺς μαθητές της στὸ σχολεῖο. Γι’ αὐτὸ δὲν ἔδωσε σημασία σὲ κάποια προβλήματα ὑγείας ποὺ παρουσιάσθηκαν καὶ ποὺ ἔπρεπε νὰ τὴν ἀπασχολήσουν καὶ νὰ τὴν ὁδηγήσουν στοὺς γιατρούς. Δὲν ἤθελε νὰ ἀφήσει τὰ παιδιὰ στὸ μέσο τῆς χρονιᾶς. Ἀλλὰ οἱ πόνοι δυνάμωσαν καὶ ἡ κατάσταση ἐπιδεινώθηκε. Κάτι δύσκολο καὶ περίπλοκο τὴν ταλαιπωροῦσε στὴν κοιλιακὴ χώρα. Προσευχήθηκε θερμὰ γι’ αὐτὸ καὶ παρακάλεσε τὸν ἅγιο Χρυσόστομο, ὅταν προσκύνησε τὸ ἱερό του λείψανο, νὰ τὴ θεραπεύσει.
Οἱ διαγνωστικὲς ἐξετάσεις ποὺ ἔγιναν, ἔδειξαν μία κύστη ἐννέα περίπου ἑκατοστῶν. Θεωρήθηκε ἐπεῖγον τὸ περιστατικὸ καὶ γι᾿ αὐτὸ ἔπειτα ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες, στὶς 25 Μαρτίου, ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ἡ Μαρία μπῆκε στὸ χειρουργεῖο τοῦ νοσοκομείου τῆς πόλεως.
Ἔγινε ἡ ἀπαραίτητη προετοιμασία καὶ δόθηκε ἡ νάρκωση. Μόλις ἔκλεισε τὰ μάτια της ἡ ἀσθενής, ἄρχισε νὰ βλέπει! Τί νὰ βλέπει; Εἶδε κάποιον ἱερωμένο ποὺ μπῆκε στὸ χειρουργεῖο. Τὸν ἀναγνώρισε. Ἦταν ὁ ἅγιος τῆς Κανάνγκα, ὁ ἅγιος Χρυσόστομος, ὁ ἱεραπόστολος τῆς Ἀφρικῆς, ὅπως τὸν γνώριζε ἀπὸ τὶς φωτογραφίες καὶ τὴν εἰκόνα του!
Ἔμεινε ἔκπληκτη νὰ παρακολουθεῖ. Ὁ γιατρὸς ποὺ ἐπρόκειτο νὰ κάνει τὸ χειρουργεῖο ἔδωσε στὸν Ἅγιο νὰ φορέσει πάνω ἀπὸ τὰ ράσα του τὴν ἀπαραίτητη γιὰ τὶς ἐπεμβάσεις χειρουργικὴ φόρμα καὶ κάθισε στὴν ἄκρη. Τὴν ἐπέμβαση τὴν ἔκανε μὲ πολλὴ προσοχὴ ὁ Ἅγιος! Κάποτε-κάποτε κάτι ἔλεγε μὲ τὸν χειρουργό. Ὅταν ἔπειτα ἀπὸ ὥρα τελείωσε, γύρισε στὴν ἀσθενὴ καὶ τῆς εἶπε:
–Τελειώσαμε. Ἄνοιξε τὰ μάτια σου.
Ἐκείνη ἄνοιξε τὰ μάτια της καὶ εἶδε μπροστά της τὸν γιατρό.
–Ποῦ εἶναι ὁ ἄλλος; ρώτησε.
–Ποιός ἄλλος;
–Αὐτὸς ποὺ μὲ χειρούργησε.
Ὁ γιατρὸς δὲν εἶχε ἀντιληφθεῖ τίποτα. Μόνο, ὅπως εἶπε, ὅτι ἡ ἐπέμβαση ἦταν πολὺ δύσκολη καὶ ὅτι θαύμαζε γιὰ τὴν ἀπόλυτη ἐπιτυχία της. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν κύστη τῶν ἐννέα ἑκατοστῶν, ὅταν ἄνοιξαν, βρῆκαν μιὰ πολὺ μεγαλύτερη, ποὺ ζύγιζε τριάμισι κιλά, ἡ ὁποία πίεζε τὰ πνευμόνια καὶ δυσκόλευε τὴ Μαρία στὴν ἀναπνοή· πίεζε καὶ τὸ στομάχι, μὲ συνέπεια νὰ μὴν μπορεῖ νὰ δεχθεῖ τροφή. Ἦταν σχεδὸν ἀδύνατον νὰ ἀφαιρεθεῖ, γιατὶ εἶχε κάνει συμφύσεις σὲ διάφορα ὄργανα. Ἂν δὲν προχωροῦσαν στὴν ἐπέμβαση, ἡ Μαρία δὲν θὰ εἶχε παρὰ μόνο λίγες ἡμέρες ζωῆς, εἶπε ὁ γιατρός.
Ἡ Μαρία εἶναι σήμερα ὑγιής. Ἀνέκτησε τὶς δυνάμεις της καὶ ἐπέστρεψε στὸ ἀγαπημένο της σχολεῖο. Βρίσκεται ἀνάμεσα στὰ χαριτωμένα μαυράκια, στοὺς μικροὺς μαθητές της, ποὺ μὲ τὰ λαμπερὰ ματάκια τους τὴν κοιτοῦν καὶ χαίρονται ποὺ ξαναβρῆκαν τὴ δασκάλα τους. Καὶ ἐκείνη μὲ χαρὰ τοὺς διδάσκει τὰ μαθήματα ποὺ προβλέπει τὸ πρόγραμμα τοῦ σχολείου.
Ἔχει ὅμως τώρα νὰ τοὺς διδάξει καὶ ἕνα ἄλλο μεγάλο μάθημα: ὅτι οἱ Ἅγιοι εἶναι ὁλοζώντανοι κοντά μας, καθὼς καὶ ὅτι ὁ παντοδύναμος Θεὸς τοὺς χρησιμοποιεῖ γιὰ νὰ συμπαραστέκονται στὶς δοκιμασίες μας, νὰ φροντίζουν γιὰ τὴν ὑγεία μας, νὰ μᾶς ἐμπνέουν, νὰ μᾶς ἐνισχύουν καὶ ὁδηγοῦν στὴν πορεία τῆς ζωῆς μας.