Μιά ξεχωριστή ὥρα. Ἐδῶ συναντιέται ἡ ἀπόλαυση τοῦ φαγητοῦ μέ τήν ἀπόλαυση τῆς ἐπικοινωνίας. Ἐδῶ ἡ ἀγάπη γίνεται πράξη, ἕνα ποτήρι πού γεμίζει, ἕνα πιάτο πού προσφέρεται, μιά λέξη πού γλυκαίνει τόν ἀέρα. Ἡ ἐπικοινωνία τήν ὥρα τοῦ τραπεζιοῦ μέ γονεῖς, ἀδέλφια, φίλους, σέ «χορταίνει».
Ὑπάρχουν ὅμως κάποιες μικρές «λεπτομέρειες» πού ἀνεβάζουν τήν ποιότητα.
Οἱ προτεραιότητες. Ἕνας τρόπος γιά νά ἐκφράσεις τήν ἀγάπη σου, εἶναι νά δώσεις προτεραιότητα στούς ἄλλους. Ἔτσι
Ἀποφεύγεις νά καθίσεις πρίν καθίσουν οἱ ἄλλοι.
Προσφέρεις στούς ἄλλους, πρίν σερβιριστεῖς.
Μικρές πράξεις, ὅπως τό νά δώσεις τό νερό, νά προσφέρεις τό ψωμί ἤ τό φροῦτο, δημιουργοῦν μιά αἴσθηση φροντίδας.
Οἱ κινήσεις. Οἱ προσεκτικές κινήσεις διατηροῦν τήν ἀτμόσφαιρα τοῦ σεβασμοῦ. Ἔτσι
Συντονίζεις τόν ρυθμό σου στόν ρυθμό τῶν ὑπολοίπων, γιά νά μπορεῖτε νά ἐπικοινωνεῖτε.
Ἀφήνεις τό κινητό μακριά, γιά νά μπορεῖς νά κοιτάζεις τούς ἀνθρώπους πού εἶναι κοντά σου.
Δέν βάζεις τούς ἀγκῶνες στό τραπέζι καί γενικά ἀποφεύγεις κινήσεις πού δείχνουν ὅτι βαριέσαι.
Δέν μιλᾶς μέ γεμάτο στόμα καί κυρίως δέν σχολιάζεις ἀρνητικά τό φαγητό. Αὐτό εἶναι κάτι πού πληγώνει.
Τό κλείσιμο. Ἡ τελευταία κίνηση ἔχει ἰδιαίτερη βαρύτητα, γιατί μένει. Ἔτσι
Δέν ξεχνᾶς νά πεῖς ἕνα «εὐχαριστῶ» σ’ αὐτόν πού ἑτοίμασε τό τραπέζι ἤ τό φαγητό.
Προσφέρεσαι νά βοηθήσεις στό μάζεμα καί ἀποχαιρετᾶς μέ ζεστασιά.
Γενικά δέν ξεχνᾶς ὅτι: Ὅταν ἔχεις τή χαρά νά φᾶτε πολλοί μαζί (οἰκογένεια, φίλοι ἤ κατασκήνωση), βγάζεις τόν καλύτερό σου ἑαυτό, γιά νά μείνει ἡ ὥρα αὐτή ἀξέχαστη καί ἱερή.
Θαλῆς