Φεβρουάριος 1941. Ἑλληνοϊταλικός πόλεμος. Στά βουνά τῆς Ἠπείρου.
Οἱ στρατιῶτες τοῦ 51ου ἀνεξάρτητου τάγματος, στήν κορυφογραμμή τοῦ Ροντένη, βρίσκονται σέ ἀδιέξοδο. Μέρες τώρα ἀδυνατοῦν νά ἐντοπίσουν τά ἰταλικά πυροβόλα πού τούς προκαλοῦν μεγάλες ζημιές.
Εἶναι βράδυ. Οἱ ὁμοβροντίες τῶν ἰταλικῶν κανονιῶν ἀκούγονται καί πάλι ἀπειλητικά.
–Παναγία μου, φωνάζει ὁ ταγματάρχης, βοήθησέ μας!
Ἀμέσως στό βάθος προβάλλει ἕνα φωτεινό σύννεφο. Σιγά σιγά σχηματίζει κάτι σάν φωτοστέφανο. Καί κάτω ἀπ᾿ αὐτό μερικά ἀσημένια συννεφάκια σχηματίζουν τή μορφή τῆς Παναγίας. Ἡ μορφή ἀρχίζει νά γέρνει πρός τή γῆ καί στέκεται σ᾿ ἕνα φαράγγι.
–Θαῦμα! βροντοφωνάζει ὁ ταγματάρχης.
–Θαῦμα! ἐπαναλαμβάνουν οἱ στρατιῶτες καί σταυροκοπιοῦνται.
Σέ δέκα λεπτά οἱ ἑλληνικές ὀβίδες ἔχουν πετύχει τόν στόχο, πού μέρες τώρα ἐπιχειροῦσαν νά ἐντοπίσουν.
***
Δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός δίνει τή λύση.
Ἡ Παναγία μας βρέθηκε καί στόν Καλαμά, στή Μόροβα, στό Γκολέμι, σέ ὅλο τό μέτωπο. Πίσω ἀπό τή φωτεινή νεφέλη, μέσα στά χιόνια καί τήν ὁμίχλη. Μέ τή μορφή Της νά λάμπει ἀπό ὑπερκόσμια χαρά καί νά φέρνει τή νίκη.
Ἑλληνοϊταλικός πόλεμος, 1940-᾿41.
Ὁ στρατός μας πολέμησε μέ Ἐσένα, Παναγία μας, γιά Σκέπη, Ὁδηγό καί Ὑπέρμαχο. Πολέμησε καί νίκησε! Ἀντίθετα σέ κάθε προγνωστικό.
Ἑλλάδα, 2026.
Τί κι ἄν δέν ἔχουμε πόλεμο σήμερα; Νά ξέρεις, Ὑπεραγία Θεοτόκε, ὅτι καί πάλι Σέ χρειαζόμαστε.
Χρειαζόμαστε τό φωτεινό Σου σύννεφο, νά μᾶς σκεπάζει, ὅταν μᾶς ἀπειλοῦν κάθε εἴδους ἐχθροί.
Χρειαζόμαστε τή μορφή Σου, νά ἀνοίγει περάσματα μέσα στήν ὁμίχλη τοῦ κακοῦ καί νά μᾶς δίνει κουράγιο.
Χρειαζόμαστε τό Πανάγιό Σου χέρι, νά ὑψώνεται καί νά μᾶς δείχνει τόν δρόμο πού ὁδηγεῖ στή νίκη.
Παναγία μας, ἔλα νά σκεπάσεις, νά ὁδηγήσεις κι ἐμᾶς!