Ναί, γιατί ὄχι!
Ἀναγκαστικά, γιά νά πάρουμε βαθμό, ὅπως εἶπε ὁ γυμναστής.
Ναί, φάση ἔχουν τά τύμπανα!
Ὄχι, βέβαια… Ποιό τό νόημα; Ἔχουν πιά ξεπεραστεῖ…
Ἐσύ τί θά ἀπαντοῦσες;
Ἀναρωτήθηκες ποτέ γιατί ἄραγε γίνονται ἀκόμη παρελάσεις;
Πολύ συχνά, ὅταν πλησιάζουν οἱ ἐθνικές ἐπέτειοι κι οἱ παρελάσεις, ἀκούγονται διάφορα σχόλια…
Ἀρκετοί εἶναι αὐτοί –νέοι κυρίως– πού δέν θέλουν νά συμμετάσχουν ἤ νά παρακολουθήσουν τήν παρέλαση.
Μερικοί λένε πώς δέν πρέπει νά εἶναι «ὑποχρεωτική» ἡ συμμετοχή καί ἀρκετοί ἴσως ἐπηρεάζονται ἀπ᾿ τήν παρέα καί δέν θέλουν νά λάβουν μέρος.
Ἄλλοι δέν κατανοοῦν πλήρως τή σημασία τῆς ἡμέρας ἤ θεωροῦν ὅτι ἡ παρέλαση εἶναι «ἀδιάφορη» ἀκόμη καί «βαρετή».
Κάποιοι θεωροῦν ὅτι οἱ ἐθνικοί ἀγῶνες τοῦ 1821 ἤ τοῦ 1940 εἶναι πολύ μακρινοί στόν χρόνο καί δέν ἔχουν ἄμεση σχέση μέ τή ζωή μας σήμερα.
Ὑπάρχουν καί μερικοί πού ἀπό ἰδεολογία ὑποστηρίζουν ὅτι δέν θά ἔπρεπε νά ὑπάρχει στρατός κι ἐκφράζουν ἀντίθεση σέ τέτοιες «πολιτικά φορτισμένες» ἐκδηλώσεις.
Ἐξάλλου, ἡ ἡμέρα τῆς ἀργίας εἶναι γιά πολλούς μία εὐκαιρία νά ξεκουραστοῦν ἤ νά πᾶνε κάποια ἐκδρομή.
Παρά τίς ὅποιες ἀντιρρήσεις κι ἀμφιβολίες, στό βάθος του ὁ Ἕλληνας παραμένει Ἕλληνας.
Γι᾿ αὐτό κι ἐμεῖς λέμε νά πᾶμε στήν παρέλαση, γιατί:
Θυμόμαστε καί τιμοῦμε τούς ἥρωές μας, ὅσους ἀγωνίστηκαν καί θυσιάστηκαν γιά τήν ἐλευθερία τῆς πατρίδας.
Θά συμμετάσχουμε ὅλοι μαζί, γιά τήν πατρίδα! Μαθητές, πολίτες, στρατός καί οἰκογένειες μέ ἐνθουσιασμό θά βρεθοῦμε σέ ἕναν κοινό ἑορτασμό, σ᾿ ἕνα ἐθνικό πανηγύρι!
Ἰδίως γιά τούς νέους, εἶναι μιά ζωντανή ὑπενθύμιση τῆς ἱστορίας καί τῆς παράδοσης, πέρα ἀπό τά βιβλία.
Τό βῆμα στόν δρόμο, μέ τή σημαία ψηλά, συμβολίζει τήν ἐθνική περηφάνια, τήν ἀξιοπρέπεια, τήν τιμή καί τήν ἱστορική συνέχεια τοῦ ἑλληνισμοῦ.
Οἱ παρελάσεις δέν εἶναι ἁπλῶς «παράταξη». Ἔχουν ἕναν τελετουργικό καί παιδευτικό ρόλο: μᾶς φέρνουν πιό κοντά στίς ρίζες μας, στά ἰδανικά τῆς ἐλευθερίας καί τῆς δημοκρατίας.
Ἡ παρέλαση μᾶς ἑνώνει ὡς λαό! Ἀκόμη κι ἄν σήμερα ζοῦμε σέ ἄλλες συνθῆκες, ἡ μνήμη καί ὁ σεβασμός εἶναι τρόπος νά μή χαθεῖ ἡ ταυτότητά μας.
Ἡ παρέλαση δέν εἶναι μόνο μιά πορεία στόν δρόμο·
εἶναι ἕνα μάθημα-βίωμα ἱστορίας, μνήμης καί περηφάνιας.
Μέ τήν παρουσία μας στούς ἑορτασμούς καί τίς παρελάσεις δηλώνουμε πώς δέν ξεχνᾶμε τό παρελθόν καί πώς αὐτή τήν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ πού μᾶς χάρισαν οἱ πρόγονοί μας, θέλουμε νά τήν κρατᾶμε ζωντανή!
Λοιπόν, θά πᾶμε στήν παρέλαση;
Φιλαρέτη