Στή μνήμη τοῦ ἀποστόλου Ἀνδρέα, τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἑορτῆς μᾶς μεταφέρει σέ κείνη, τήν πρώτη συνάντηση τοῦ Πρωτοκλήτου μέ τόν Χριστό μας.
Κάποια μέρα ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος στεκόταν πέρα ἀπό τόν Ἰορδάνη μέ δύο ἀπό τούς μαθητές του, τόν Ἀνδρέα καί τόν Ἰωάννη. Ὅταν εἶδε τόν Ἰησοῦ νά πλησιάζει, στράφηκε στούς μαθητές καί τούς εἶπε: «Αὐτός εἶναι ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ!». Οἱ δύο μαθητές, πού εἶχαν ἀκούσει πολλά γιά τόν Κύριο καί εἶχαν θερμό πόθο νά Τόν γνωρίσουν, ἀμέσως Τόν ἀκολούθησαν.
Ὅταν ὁ Ἰησοῦς ἀντιλήφθηκε ὅτι Τόν ἀκολουθοῦν, γύρισε καί τούς ρώτησε τί ζητοῦσαν. «Διδάσκαλε, ποῦ μένεις;», ρώτησαν. «Ἐλᾶτε νά δεῖτε», τούς ἀπάντησε. Κι ἔμειναν μαζί Του ἐκείνη τή μοναδική ἡμέρα τῆς ζωῆς τους. Ἦταν περίπου τέσσερις τό ἀπόγευμα, ὅταν συνάντησαν τόν Ἰησοῦ.
Ἕνας ἀπό τούς δύο, ὅπως εἴπαμε, ἦταν ὁ Ἀνδρέας. Βρίσκει λοιπόν τόν ἀδελφό του Πέτρο καί τοῦ λέει: «Βρήκαμε τόν Μεσσία!». Ἀμέσως τόν ὁδήγησε στόν Χριστό. Ἐκεῖνος μόλις τόν εἶδε, εἶπε: «Ἐσύ εἶσαι ὁ Σίμων· θά ὀνομαστεῖς Πέτρος, γιατί θά γίνεις στερεός στήν πίστη σάν πέτρα».
Καί ὁλοκληρώνεται τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἑορτῆς μέ τήν κλήση πού δέχθηκαν γιά νά γίνουν μαθητές Του ὁ Φίλιππος καί ὁ φίλος του ὁ Ναθαναήλ.
***
Τό σημεῖο στό ὁποῖο θά στρέψουμε γιά λίγο τήν προσοχή μας, εἶναι ὁ πόθος τῆς ψυχῆς τοῦ ἀποστόλου Ἀνδρέα νά γνωρίσει τόν Χριστό.
Δέν εἶναι μιά περιέργεια τῆς στιγμῆς, οὔτε ἁπλῶς τό ἐνδιαφέρον ἑνός ψαρᾶ καί μαθητῆ τοῦ Προδρόμου. Εἶναι ὁ πόθος μιᾶς ὁλόκληρης ζωῆς. Εἶναι μιά βαθιά πνευματική ἀναζήτηση. Ἀπό παιδί εἶχε ἀκούσει γιά τόν Μεσσία καί πάντα Τόν περίμενε. Ὁ πόθος του λοιπόν εἶναι βαθύς, διακαής καί διαρκής.
Καί νά πού ἔρχεται ἡ στιγμή καί Τόν ἀντικρίζει! Γοητεύεται ἀπό τή θεϊκή Του μορφή, Τόν ἀκολουθεῖ, γίνεται μαθητής Του, κηρύττει τό Εὐαγγέλιο στά πέρατα τῆς οἰκουμένης, φτάνει μέχρι τό μαρτύριο τοῦ σταυροῦ γιά τήν ἀγάπη του σέ Κεῖνον!
Ἀλήθεια, ἔχουμε ἀναρωτηθεῖ ἄν ἡ δική μας ψυχή φλέγεται ἀπό τέτοια ἀγάπη γιά τόν Χριστό; Νιώθουμε αὐτή τήν ἕλξη πού εἶχε ὁ ἀπόστολος Ἀνδρέας γιά Ἐκεῖνον; Ἔχουμε τή λαχτάρα νά Τόν συναντήσουμε στή ζωή μας;
Μήν πεῖς βιαστικά: «φυσικά, ναί!». Δέν εἶναι τόσο ἁπλά τά πράγματα.
Πρίν δώσεις ἀπάντηση, κάνε ἕνα τέστ στόν ἑαυτό σου:
• Εἶναι ἡ πρώτη καί ἀδιαπραγμάτευτη ἀγάπη τῆς καρδιᾶς μου ὁ Χριστός; Ἤ μήπως ἄλλες ἁμαρτωλές καί μάταιες ἀγάπες κερδίζουν τήν πρώτη θέση μέσα μου;
• Διψᾶ ἡ ψυχή μου γιά τήν προσευχή; Γιά νά συναντήσω μέσα ἀπό αὐτή τόν Χριστό;
• Πεινῶ γιά τροφή πνευματική; Ἐπιθυμῶ νά τρέφομαι ἀπό τά ζωοποιά ἱερά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας;
• Πόσο Τόν φέρνω στή σκέψη μου κάθε ἡμέρα; Πόσο Τόν συμβουλεύομαι μέσα ἀπό τόν λόγο Του, τήν Ἁγία Γραφή;
• Τί θυσίες εἶμαι ἕτοιμος νά κάνω ἀπό τήν ἀγάπη μου σέ Αὐτόν;
Μή μᾶς ἀπογοητεύσουν τά ἀποτελέσματα σέ αὐτό τό τέστ. Ἄς γίνουν ἀφορμή, μέ θάρρος καί ἱερό πόθο ὅλοι μας νά κινητοποιηθοῦμε πνευματικά καί νά Τόν ἀγαπήσουμε ἀληθινά, ὁλοκληρωτικά, ἀφοσιωμένα καί παντοτινά.
ΕΝΑΣ ΣΤΙΧΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΑΣΑΙ!
Εὑρίσκει οὗτος πρῶτος τόν ἀδελφόν τόν ἴδιον Σίμωνα καί λέγει αὐτῷ· εὑρήκαμεν τόν Μεσσίαν· ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον Χριστός·
Βρίσκει ὁ Ἀνδρέας πρῶτος τόν ἀδελφό του Σίμωνα καί τοῦ λέει: Βρήκαμε τόν Μεσσία (ὄνομα πού σημαίνει Χριστός).