Ἡ Παναγία μας! Ἡ χαρά τοῦ κόσμου! Ἡ Μητέρα τοῦ Χριστοῦ καί ὅλων μας!
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τιμᾶ, εὐλαβεῖται καί ἀγαπᾶ βαθύτατα τήν Παναγία μας, πάνω ἀπό ὅλους τούς Ἁγίους, περισσότερο καί ἀπό τούς Ἀγγέλους. Κατέχει «τά δευτερεῖα τῆς Ἁγίας Τριάδος», ὅπως λέει ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης, τή δεύτερη δηλαδή θέση στήν τιμή, μετά τήν Ἁγία Τριάδα, πού εἶναι ὁ Θεός.
Γιατί;
Διότι κατέχει ἐξέχουσα θέση στό μέγα μυστήριο τῆς θείας Ἐνανθρώπησης.
Γεννήθηκε κατά θαυμαστό τρόπο ἀπό γέροντες γονεῖς μετά ἀπό πολλές προσευχές. Μεγάλωσε μέσα στόν Ναό τοῦ Σολομώντα, ὅπου καί προετοιμάστηκε γιά τή μεγάλη της ἀποστολή. Ἐπιλέχθηκε νά γίνει Μητέρα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, ἐπειδή ἦταν ἡ Κεχαριτωμένη, στολισμένη μέ ὅλες τίς ἀρετές. Μέ ταπεινό φρόνημα καί ἐμπιστοσύνη στήν προστασία τοῦ Θεοῦ δέχτηκε νά ὑπηρετήσει τό σχέδιό Του, κατά τόν Εὐαγγελισμό της, δίνοντας τήν ἀνθρώπινη φύση στόν Υἱό τοῦ Θεοῦ, καί ἔγινε ἔτσι τό ἔμψυχο παλάτι Του, ἡ Μητέρα Του.
Ὅταν ἡ Θεοτόκος ἐκοιμήθη, ὁ Υἱός της παρέλαβε ὄχι μόνο τήν ψυχή της ἀλλά καί τό ἅγιο σῶμα της, κατά τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἔτσι, κατά τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱεροσολύμων Ἰουβενάλιο (πού συμμετεῖχε στή Δ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο καί τά διηγήθηκε αὐτά στήν αὐτοκράτειρα Πουλχερία), ὅταν τρεῖς ἡμέρες μετά τήν Κοίμησή της ἀνοίχτηκε ὁ τάφος της, ὁ τάφος εὐωδίαζε, ἀλλά τό σῶμα της ἔλειπε. «Ὁ Κύριος, πού γεννήθηκε μέ θαυμαστό τρόπο ἀπό αὐτήν, θέλησε καί μετά θάνατον, νά τιμήσει τό ἄχραντο σῶμα της μέ τήν ἀφθαρσία καί τή μετάθεσή του στήν αἰωνιότητα, πρίν τήν κοινή ἀνάσταση ὅλων».
Τήν ὀνομάζουμε Θεοτόκο (καί αὐτό κατοχυρώθηκε στή Γ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο τό 431 μ.Χ.), γιατί ἀπό τή στιγμή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἔγινε μέσα της ἡ σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, ὁπότε ἡ Παναγία γέννησε τόν ἐνανθρωπήσαντα Υἱό τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος εἶναι τέλειος Θεός καί τέλειος Ἄνθρωπος.
Τό πρόσωπό της κατέχει μοναδική θέση στό ἔργο τῆς σωτηρίας μας, ἀφοῦ εἶναι ἡ Μητέρα τοῦ Λυτρωτῆ. Ὅμως, οἱ Ὀρθόδοξοι δέν φτάνουμε στίς ὑπερβολές καί κακοδοξίες τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν, πού τή λατρεύουν ὡς θεά ἤ ὡς τό τέταρτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος κάποιες φορές. Δέν μᾶς ἔσωσε ἡ Θεοτόκος ἀλλά ὁ Υἱός της, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός.
Ἡ Παναγία, ἀφοῦ ἦταν ἄνθρωπος, γεννήθηκε μέ τό προπατορικό ἁμάρτημα, καί γι᾿ αὐτό κληρονόμησε καί τή συνέπεια αὐτοῦ, τόν θάνατο. Ὅμως, ὄχι μόνο δέχτηκε πλούσια τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί τήν ἀξιοποίησε στό ἔπακρο καλλιεργώντας μέ ἐπιμέλεια κάθε ἀρετή. Ἀπό τό προπατορικό ἁμάρτημα καθαρίστηκε κατά τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ της.
Καί βέβαια δέν πέφτουμε στήν πλάνη τῶν Προτεσταντῶν ἤ τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ, πού τήν θεωροῦν μιά ἁπλή γυναίκα καί ὄχι Θεοτόκο. Δέν παραδέχονται τίς πρεσβεῖες της καί γι’ αὐτό δέν τήν ἐπικαλοῦνται στήν προσευχή τους. Ἔτσι, χάνουν δυστυχῶς τή θαυμαστή προστασία της καί τήν πολυποίκιλη βοήθειά της.
Στήν Ὀρθοδοξία μας, ἡ ψυχή μας προσκυνᾶ τιμητικά καί ὑπεραγαπᾶ τήν Παναγία Μάνα μας. Καί καθώς ἀκουμπᾶ στή μητρική ἀγκαλιά της, νιώθει ὅτι μέσω αὐτῆς τιμᾶ καί λατρεύει τόν Υἱό της.
Φίλος